Qəzəl 1165

مهربانی از میان خلق دامن چیده استاز تکلف، آشنایی برطرف گردیده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1166

در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده استبر سر گنج است پایی کز طلب خوابیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1172

دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده استفرصتش بادا که محراب دعا را دیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1178

این که روزی بی تردد می رسد افسانه استپنجه کوشش کلید رزق را دندانه است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1180

گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1181

هر که غافل را نصیحت می کند دیوانه استخواب غفلت برده را طبل رحیل افسانه است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1213

محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1228

زلف یار از جلوه خط پریشانی شکستاز غبار لشکر موران سلیمانی شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1243

معنی توفیق غیر از همت مردانه چیست؟انتظار خضر بردن ای دل فرزانه چیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1244

شمع فانوس خیال آسمان پیداست کیستشعله جواله این دودمان پیداست کیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1260

پاره های دل گران بر دیده خونبار نیستجای در چشم است آن کس را که بر دل بار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1262

افسر زرین سر آزاده را در کار نیستنقش عیب کاسه چینی است چون مودار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1287

درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیستبرشکن افلاک را، طرف کلاهی بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1308

دلبر از دل نیست غافل، دل اگر آگاه نیستشاه با تخت است دایم، تخت اگر با شاه نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1317

غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1323

عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیستگنج را بر دل غبار از صحبت ویرانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1325

بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشتهر رگم در آستین صد نشتر فولاد داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1330

یاد ایامی که دریای مروت جوش داشتهر صدف یک دامن گوهر، طراز گوش داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1353

در دلم هرگاه زلف آن پری پیکر گذشتاز سر دریای چشمم موجه عنبر گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1393

کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفتنافه از ناف غزالان ختن آخر گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1422

خط نارسته ازان چهره گلگون پیداستمشک خالص شدن از صافی این خون پیداست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1489

خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1490

O qədər incədi, baxsan, yanağı al qan olar,Kim ki, bir dəfə görər, gül üzünə heyran olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1499

گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1518

عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه استرشته زندگی شعله خس کوتاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1571

از شناسایی حق لاف زدن، نادانی استقسمت نقش ز نقاش، همین حیرانی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1602

در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1618

Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1649

فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq