Qəzəl 528

سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 548

گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 571

از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 577

نگاه دار سر رشته حساب اینجاکه دم شمرده زند بحر از حباب اینجا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 604

ز گریه سرکشی افزود آن پریوش راکه شعله ور کند اشک کباب، آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 617

اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مراز روی گرم، پر از آفتاب کرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 638

گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 645

ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 648

دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 656

چراغ راه ندارد به بزم روشن ماز ماهتاب گل افتد به چشم روزن ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 660

ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 666

مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 680

روی تو غنچه ساخت گل آفتاب رادر هم شکست کوکبه ماهتاب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 688

سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟در خانه گردبد بیابان کند ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 695

خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند رااین مور برد چاشنی نوشخند را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 720

غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 736

رفتم ز راه دل خس و خار گناه راکردم به آه همچو کف دست راه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 768

دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش مادامان دشت، دامن یارست پیش ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 883

گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چربقسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 892

نه حبابم که شود زود ز جان سیر در آبجوهرم، ریشه من هست ز شمشیر در آب

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 895

به نگاهی دل خون گشته ما را دریاببه چراغی سر خاک شهدا را دریاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 907

بهار نغمه تر ساز می کند سیلابز شوق کف زدن آغاز می کند سیلاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 929

کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 932

پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 944

روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 945

از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 947

رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاستمرد چبود، می توانم گفت گردی برنخاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 949

گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 971

در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq