Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Qəzəl 548گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را
Qəzəl 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
Qəzəl 577نگاه دار سر رشته حساب اینجاکه دم شمرده زند بحر از حباب اینجا
Qəzəl 604ز گریه سرکشی افزود آن پریوش راکه شعله ور کند اشک کباب، آتش را
Qəzəl 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مراز روی گرم، پر از آفتاب کرد مرا
Qəzəl 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Qəzəl 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را
Qəzəl 648دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را
Qəzəl 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ماز ماهتاب گل افتد به چشم روزن ما
Qəzəl 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما
Qəzəl 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
Qəzəl 680روی تو غنچه ساخت گل آفتاب رادر هم شکست کوکبه ماهتاب را
Qəzəl 688سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟در خانه گردبد بیابان کند ترا
Qəzəl 695خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند رااین مور برد چاشنی نوشخند را
Qəzəl 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا
Qəzəl 736رفتم ز راه دل خس و خار گناه راکردم به آه همچو کف دست راه را
Qəzəl 768دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش مادامان دشت، دامن یارست پیش ما
Qəzəl 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Qəzəl 883گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چربقسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب
Qəzəl 892نه حبابم که شود زود ز جان سیر در آبجوهرم، ریشه من هست ز شمشیر در آب
Qəzəl 895به نگاهی دل خون گشته ما را دریاببه چراغی سر خاک شهدا را دریاب
Qəzəl 907بهار نغمه تر ساز می کند سیلابز شوق کف زدن آغاز می کند سیلاب
Qəzəl 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Qəzəl 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Qəzəl 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟
Qəzəl 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست
Qəzəl 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاستمرد چبود، می توانم گفت گردی برنخاست
Qəzəl 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست
Qəzəl 971در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست