Qəzəl 1480

سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1489

خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1499

گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1518

عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه استرشته زندگی شعله خس کوتاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1532

از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1602

در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1603

گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1618

Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1646

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1674

خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1704

گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1719

ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1731

Şərabın köhnəsi çün ruhi-rəvanımdır mənim.O mənim həmsöhbətim, pirim, cavanımdır mənim.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1769

مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1785

کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1840

Zülfünün hər teli axır məni saldı əzaba,Bu qəmim xət-xət olub döndü axırda kitaba.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1873

پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1883

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1904

Olub ol qara saçın, gör, necə heyranı odun,Hindliyə məskən olubdur həmişə yanı odun.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1965

آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1982

زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2001

از فیض نوبهار، زمین بزم چیده ای استدست نگار کرده، رخ می کشیده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2012

هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2019

ما گرچه بسته ایم لب از گفتگوی دوستآیینه دار راز نهان است روی دوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2046

بی عشق، آه در جگر روزگار نیستبی درد، تاب در کمر روزگار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2060

در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2091

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq