Qəzəl 2094

هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2106

از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2113

آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2120

در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2131

خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2133

جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2142

لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2145

دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2156

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2172

بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بستیوسف چو نباشد در کنعان نتوان بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2177

در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2181

دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟استادگی عکس درین آب روان چیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2184

در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2201

قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2203

چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2209

سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2216

مژه ام جلوه گاه پروین استگل خورشید طلعتان این است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2246

تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2251

از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2253

لطف بتان جانگدازتر ز عتاب استشبنم این باغ تلختر ز گلاب است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2254

حلقه گوش تو گوشواره صبح استخال بناگوش تو ستاره صبح است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2260

مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2261

غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2267

داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاجنبود آتش خورشید به دامان محتاج

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2270

به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2274

بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچتا نگردی لعل از خورشید تابان سرمپیچ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2280

قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2289

نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2292

دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2294

آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq