تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست

چشم تو شرابخانه دلابروی تو قبله تماشاست

قفل دل زنگ بسته ماموقوف کلید بال عنقاست

اندیشه رزق، تنگ چشمی استتا خرمن نه سپهر برجاست

از زیر سایه خیمه چرخمجنون مرا هوای صحراست

این دایره های آتشین سیرسرگشته نقطه سویداست

نقشی به مراد اگر نشیندبازی نخوری که آن نه از ماست:

کز پرتو دست جامه پیراسوزن در کار خویش بیناست

گر روی جهان ز ما بگرددغم نیست چو روی عشق با ماست

سودای چنین که یاد دارد؟جان باخته ایم و صرفه با ماست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر فیض که می رسد به صائباز روح پر از فتوح ملاست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq