سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست

سر بی شور، جام بی بادهدل بی عشق زنده در گورست

دل پر داغ، لاله زار بهشتسر پر شور، قصر پر حورست

در شکستن بود حلاوت دلشهد در کسر شان زنبورست

چون هما رزقش استخوان سازندبه سعادت کسی که مغرورست

زخم در تیغ می شود ناسوربس که آفاق پر شر و شورست

چه کنم تن به عاجزی ندهم؟که زمین سخت و آسمان دورست

ره مده حرص و آز را در دلکه پر و بال دشمن مورست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تلخ شیرین لبان گوارنده استباده صائب ز آب انگورست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq