نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح

ما ز جامه احرام را کفن زنهارمشو چو مرده دلان غافل از سفیده صبح

ازان سفینه خورشید آسمان سیرستکه بادبان کند از پرده های دیده صبح

چو آفتاب بود گرم، نان راهرویکه روزیش بود از سفره کشیده صبح

بیاض سینه روشندلان رقم سوزستستاره نقطه سهوست بر جریده صبح

به سوزن مژه آفتاب هیهات استرفوپذیر شود سینه دریده صبح

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مرا که با دل شب راز در میان دارمچه دل گشاده شود صائب از سفیده صبح؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Ölüm