Qəzəl 2209

سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2216

مژه ام جلوه گاه پروین استگل خورشید طلعتان این است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2251

از وصل صدف گهر گریزان استبر حسن غریب، خانه زندان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2260

مرهم کافور خلق پرده صد نشترستصندل این ناکسان گرده دردسرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2267

داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاجنبود آتش خورشید به دامان محتاج

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2274

بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچتا نگردی لعل از خورشید تابان سرمپیچ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2280

قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2289

نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2303

ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2306

مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2324

رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2325

از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2334

وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2335

از شکست من دم تیغ تغافل می‌پردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل می‌پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2338

بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرداز بساط خار با دامان پر گل بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2390

می برون زان چهره شاداب گل می آورداز زمین پاک بیرون آب گل می آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2441

نقطه خال لبت خط بر سویدا می‌کشددر گوشت حلقه در گوش ثریا می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2521

جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2530

دیده پرخون من گر این چنین طوفان کندپنجه خورشید را سرپنجه مرجان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2548

آن که از اوضاع خود دایم شکایت می‌کندخاطر دشمن فزون از خود رعایت می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2560

نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کندتوسن سرکش چو میدان یافت طوفان می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2590

هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2595

Hanı məcnunluq, mənə dünyanı meydan eləyə,Oynayam bir körpətək, el səngibaran eləyə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2605

کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟آب از سرچشمه سوزن به عیسی می دهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2614

ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2654

Qəm ki məndə qoymayıb can, daha qəmxarlıq nədir?İndi ki, can yoxdu, bəs, söylə, bu dildarlıq nədir?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2706

هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شودذره اینجا پرده خورشید تابان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2734

کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2736

بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq