Qəzəl 3598

Bu gedən qafilədə mən önə düşsəm, nə olar?Şad xəbərlə hamıdan öncə görüşsəm, nə olar?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3605

دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3608

حسن را حلقه خط مانع رفتن نشودنور خورشید، نظربند ز روزن نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3611

تن حجاب سفر جان هوایی نشودسیر شبنم گره از آبله پایی نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3649

تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3651

حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3667

فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3674

زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3683

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3785

اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3831

شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3862

دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3918

چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3962

اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3980

Dəryanın vüsətinə dalğalar işarə olar,Yüz yerə parçalanan qəlb də parə-parə olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3997

مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آیدکه در خیال چه‌سان بی‌نقاب می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3999

چنان که گل به سر شاخسار می‌آیدبه پای خود سر عاشق به دار می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4001

ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4077

زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4101

تا چهره تو از می گلرنگ آل شدشبنم به روی گل عرق انفعال شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4111

از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4132

دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4133

هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4136

آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4180

معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq