Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu gedən qafilədə mən önə düşsəm, nə olar?Şad xəbərlə hamıdan öncə görüşsəm, nə olar?
Qəzəl 3605دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود
Qəzəl 3608حسن را حلقه خط مانع رفتن نشودنور خورشید، نظربند ز روزن نشود
Qəzəl 3611تن حجاب سفر جان هوایی نشودسیر شبنم گره از آبله پایی نشود
Qəzəl 3649تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید
Qəzəl 3651حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید
Qəzəl 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد
Qəzəl 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد
Qəzəl 3683ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Qəzəl 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد
Qəzəl 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد
Qəzəl 3792دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد
Qəzəl 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
Qəzəl 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Qəzəl 3862دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Qəzəl 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
Qəzəl 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Qəzəl 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود
Qəzəl 3980Dəryanın vüsətinə dalğalar işarə olar,Yüz yerə parçalanan qəlb də parə-parə olar.
Qəzəl 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Qəzəl 3999چنان که گل به سر شاخسار میآیدبه پای خود سر عاشق به دار میآید
Qəzəl 4001ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید
Qəzəl 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد
Qəzəl 4101تا چهره تو از می گلرنگ آل شدشبنم به روی گل عرق انفعال شد
Qəzəl 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Qəzəl 4132دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند
Qəzəl 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Qəzəl 4136آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
Qəzəl 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Qəzəl 4180معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند