Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مخمور را نگاه تو سرشار میکندبدمست را عتاب تو هشیار میکند
Qəzəl 4236دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود
Qəzəl 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Qəzəl 4265Sinədən qalxan o ahlar dönər axırda ələmə,Sahibi-meydan olar sahib olan dərdə-qəmə.
Qəzəl 4300Eşqin həvəsi tək yarı görməklə qutarmaz,Bir güldü ki, o, bil, onu dərməklə qutarmaz.
Qəzəl 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشیدبر بوی گل درشتی خس می توان کشید
Qəzəl 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید
Qəzəl 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
Qəzəl 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد
Qəzəl 4357زهرازقدح صافدلان رنگ نداردآیینه گوهر خطر از زنگ ندارد
Qəzəl 4403در خویش چو گردون نکنی تا سفری چنداز ثابت وسیارنیابی نظری چند
Qəzəl 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند
Qəzəl 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب نداردسر کمند فریب مرا سراب ندارد
Qəzəl 4495رتبه خال تو مشک ناب نداردنقطه شک حسن انتخاب ندارد
Qəzəl 4496در دل ما بخت سبز بارندارددانه ما زنگ نوبهار ندارد
Qəzəl 4509دل از خاکساری بهشت خدا شدز گرد یتیمی گهر بی بها شد
Qəzəl 4524درین عالم که جز وحشت نباشدچه سازد کس اگرخلوت نباشد
Qəzəl 4526چه کار از یاری دوران برآیدبه همت کارها آسان برآید
Qəzəl 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Qəzəl 4547Al şərabtək dodağın oldu yenə cana ləziz,Qəlbimi saldı fərağın daha əfğana ləziz.
Qəzəl 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Qəzəl 4582از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهارچون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار
Qəzəl 4583از دل پرخون بلبل کی خبر دارد بهار؟هر طرف چون لاله صد خونین جگر دارد بهار
Qəzəl 4595ترک من کزپسته اش بی خواست می ریزد شکرچشم تنگی دارد از بادام کوهی تلختر
Qəzəl 4596بوسهای در کار من کن زان لب همچون شکرتا به چشم شاه، شیرین باشی ای صوفی پسر
Qəzəl 4629داده ام دل را به دست دشمن دین دگربسته ام عهد مودت با نو آیین دگر
Qəzəl 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهرهمچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر
Qəzəl 4668ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهارچشم مخمور تو گیرنده تر از خواب بهار
Qəzəl 4679چند روزی چو قلم سربه ته انداخته گیرورقی چند به بازیچه سیه ساخته گیر
Qəzəl 4703Bahar keçir, gözəlim, badə yoxdu, lalə götür,Bu lalə qəlbi yetir mey ilə vüsala, götür.