چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند

شرمنده خونگرمی اشکم که همه عمرنگذاشت مراگردبه مژگان بنشیند

دل صاف کن آن گاه ز ماحرف طلب کناز آینه طوطی به دبستان بنشیند

مژگان شمرم بوسه زنم بر کف پایشدر چشمم اگر خار مغیلان بنشیند

آن کس که چو یوسف بودش چشم عزیزیشرط است که یک چند به زندان بنشیند

از طعنه خامان نشود کند طبیعتکی آتش سوزنده به دامان بنشیند

گر خضر ببیند لب جان پرور او رادر ماتم سر چشمه حیوان بنشیند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر کس که چو صائب به تکلف نکند زیستپیوسته چو گل خرم وخندان بنشیند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq