ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن
ز صدق شد دهن صبح پر ز خون شفقبه حرف راست دهن وا نمی توان کردن
به سنگ خاره عبث تیشه می زند فرهادبه زور در دل کس جا نمی توان کردن
مرا ز آینه روی یار چون طوطیبه حرف و صوت دل آسا نمی توان کردن
چه گل توان ز رخ یار با حیا چیدن؟به چشم بسته تماشا نمی توان کردن
متاب روی ز اهل سخن که طوطی راز پشت آینه گویا نمی توان کردن
میسرست جلا تا به سرمه عبرتنظر سیه به تماشا نمی توان کردن
ز آسمان و زمین هست تا اثر بر جاز دود و گرد نظر وا نمی توان کردن
بساز با غم جانان که ترک وصل گهربه تلخرویی دریا نمی توان کردن
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دل دو نیم به دست آر چون قلم صائبکه قطع راه به یک پا نمی توان کردن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6320
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Eşqin şəhərində dəllal olmuşam,Bilmirəm yar üçün nə aləm indi.
Vətənimdir(Bəhri-təhvil)Qadanı alım, başına dönüm, cahan qədər yaşına dönüm, torpağına daşına dönüm, göydə uçan quşuna dönüm, baharına qışına dönüm, ey Ana yurdum, o zamandan ki, sənin mən qucağında yuva qurdum, dedim, ey yurd, mənimsən, vətənimsən, diri olduqca libasım, əgər ölsəm kəfənimsən və mənimsən ki, səni mən də gərəkdir bu əlimlə, bu dilimlə, ya ölümlə, ya zülümlə eləyim hifz, olum qövs sənin çevrənə mən də, xəbərin yoxdu qədimdə o zaman ləşkəri-Qacar, çəkib car, qurub dar, fəqət ki, Şuşanın zəbtinə həsrət qalaraq dönmüş İranə, gələ bilməzdi gümanə, gələcək öylə zəmanə yığışıb bir neçə dılğır dıta, guya acığa zəbt edəcəkdir Şuşanı, Kəlbəcəri, Cəbrayılı, Zəngilanı həm də Qubadlı, Laçın, Ağdam və Füzuli kimi çox-çox şəhəri.
Qaşların kamanilə sən ox vurdun qəlbiməQaşların kamanilə sən ox vurdun qəlbimə,Sinəmdən keçib batdı yaralı qəlbimə.
Gəraylı: Ağalar, biwəfa yardanAğalar, biwəfa yardanMən dönərəm, könül dönməz