هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرداز دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد
محتاج به می نیست رخ لاله عذاراناین جام ز خود بادهٔ گلرنگ برآرد
چون غنچه به دامن دهدش برگ شکرخندآن را که بهاران به دل تنگ برآرد
از نالهٔ بیپردهٔ ما داغ و کباب استهر کس نفس از سینه به آهنگ برآرد
وقت است درین انجمن از تنگدلیهاچون پسته زبان در دهنم زنگ برآرد
از چوب و گل و سایه بیدست بهارشعشق تو کسی را که ز فرهنگ برآرد
نومید مباشید که با جاذبهٔ عشقمعشوقهٔ خود کوهکن از سنگ برآرد
محتاج به کاوش نشود چشمهٔ عمرشهر کس به خراش دل ما چنگ برآرد
بسیار شکفته است هوای چمن امروزترسیم که ما را ز دل تنگ برآرد
از دامنِ تر روی زمین یک گلِ ابرستآیینهٔ دل چون کسی از زنگ برآرد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب شود آن روز ترا آینه بیرنگکان چهرهٔ روشن خطِ شبرنگ برآرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4335
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getmə,"Məhfili-üns" sənin canına qurban, getmə.
Saraltdın məniBir gül idin bitmiş idin bağçadaVermədin bir dənə saraltdın məni.
GəlməsinEşitmişəm yar yanında müddəi,Deyib Sabit bu samana gəlməsin,
Ey ağzı qönçə, çöhrəsi gül, xətləri səmənEy ağzı qönçə, çöhrəsi gül, xətləri səmən,Zülfi bənəfşə, hüsni çəmən, boyu yasəmən.