Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم
Qəzəl 5386سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم
Qəzəl 5415در سماع بیخودی چون دست بالا میکنمکوچهها در رود نیل چرخ پیدا میکنم
Qəzəl 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم
Qəzəl 5449چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم
Qəzəl 5455گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم
Qəzəl 5466ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم
Qəzəl 5474عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم
Qəzəl 5478دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم
Qəzəl 5487Düşmərəm qiymətdən, olmazsa xiridarım yenə,Bir günəştək parlaram, ensəm də torpaq üstünə.
Qəzəl 5490زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم
Qəzəl 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم
Qəzəl 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودممآل خویش می دیدم اگر بیدار می بودم
Qəzəl 5524ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارمکه یاد سر کند دستی که با او در کمر دارم
Qəzəl 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم
Qəzəl 5543اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارمز محتاجان به گرد خویش چندین خوشه چین دارم
Qəzəl 5569دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آراممنگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم
Qəzəl 5582ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنمز چشم پاک با خورشید هم بستر شود شبنم
Qəzəl 5587ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینمگلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم
Qəzəl 5601من که از وسعت مشرب به فلک ساختهامپیش خوی تو مکرر سپر انداختهام
Qəzəl 5602به نظربازی از آن تنگ شکر ساختهامبه همین رشته ز دریای گهر ساختهام
Qəzəl 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام
Qəzəl 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارمسینه ای گرمتر از خاک شهیدان دارم
Qəzəl 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم
Qəzəl 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینمشد قفس چوب نبات از سخن شیرینم
Qəzəl 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهمیک گل بوسه از آن کنج دهن می خواهم
Qəzəl 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایمهمه جا رقص کنان همچو شرار آمده ایم
Qəzəl 5689ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویمیا به بانگ جرس قافله بیدار شویم
Qəzəl 5691آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم
Qəzəl 5701به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم