Qəzəl 5360

غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5386

سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5415

در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنمکوچه‌ها در رود نیل چرخ پیدا می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5434

ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5449

چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5455

گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5466

ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5474

عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5478

دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5487

Düşmərəm qiymətdən, olmazsa xiridarım yenə,Bir günəştək parlaram, ensəm də torpaq üstünə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5490

زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5493

به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5514

نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودممآل خویش می دیدم اگر بیدار می بودم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5524

ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارمکه یاد سر کند دستی که با او در کمر دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5532

شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5543

اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارمز محتاجان به گرد خویش چندین خوشه چین دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5569

دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آراممنگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5582

ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنمز چشم پاک با خورشید هم بستر شود شبنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5587

ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینمگلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5601

من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌امپیش خوی تو مکرر سپر انداخته‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5602

به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌امبه همین رشته ز دریای گهر ساخته‌ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5604

تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5629

از دل سوخته اخگر به گریبان دارمسینه ای گرمتر از خاک شهیدان دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5658

به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5659

تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینمشد قفس چوب نبات از سخن شیرینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5662

برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهمیک گل بوسه از آن کنج دهن می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5665

نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایمهمه جا رقص کنان همچو شرار آمده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5689

ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویمیا به بانگ جرس قافله بیدار شویم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5691

آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5701

به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq