Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم
Qəzəl 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم
Qəzəl 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشمچشمی که خشک شد نبود در حساب چشم
Qəzəl 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم
Qəzəl 5868ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیمسر بر خط پیاله چو مینا گذاشتیم
Qəzəl 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم
Qəzəl 5894بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم
Qəzəl 5899Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.
Qəzəl 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم
Qəzəl 5927از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم
Qəzəl 5955چین ز جبین در مقام جنگ گشایمهمچو فلاخن بغل به سنگ گشایم
Qəzəl 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان
Qəzəl 6033باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن
Qəzəl 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن
Qəzəl 6087Dost olub düşmənim ilə, onu şən eləmə,Bu yanan qəlbimi, kim söylədi, abad eləmə?
Qəzəl 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Qəzəl 6116نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من
Qəzəl 6119پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من
Qəzəl 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون
Qəzəl 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Qəzəl 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین
Qəzəl 6194به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردندرین دریا به دست بسته می باید شنا کردن
Qəzəl 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن
Qəzəl 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من
Qəzəl 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون
Qəzəl 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Qəzəl 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Qəzəl 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Qəzəl 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟
Qəzəl 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن