Qəzəl 5711

جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5729

ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5808

از گوهر سرشک بود آب و تاب چشمچشمی که خشک شد نبود در حساب چشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5809

از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5868

ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیمسر بر خط پیاله چو مینا گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5893

برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5894

بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5899

Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5902

آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5927

از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5955

چین ز جبین در مقام جنگ گشایمهمچو فلاخن بغل به سنگ گشایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5981

مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6033

باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6087

Dost olub düşmənim ilə, onu şən eləmə,Bu yanan qəlbimi, kim söylədi, abad eləmə?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6116

نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6119

پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6155

ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6156

عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6171

چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6194

به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردندرین دریا به دست بسته می باید شنا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6202

ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6241

ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6294

ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6314

سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6324

خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6331

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6342

به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq