Qəzəl 4635

تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهرهمچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4667

چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه می‌جست دل غمزده، دید آخر کار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4668

ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهارچشم مخمور تو گیرنده تر از خواب بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4679

چند روزی چو قلم سربه ته انداخته گیرورقی چند به بازیچه سیه ساخته گیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4715

سنجیدگی ز هیچ سبکسر طمع مداراز بادبان گرانی لنگر طمع مدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4719

بیرون میا ز گوشه میخانه در بهارلب بر مدار از لب پیمانه دربهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4735

برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4757

جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4773

می دهد یادی ز چشمش نرگس پر فن هنوززان چراغ کشته دودی هست درروزن هنوز

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4783

هیچ جا از خوشی آثار نمانده است امروزخیر در خانه خمار نمانده است امروز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4804

به اختیار ز نزهت سرای جان برخیزگران نگشته ازین خاک آستان برخیز

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4830

از دل آگاه در عالم همین نام است و بسچشم بیداری که دیدم حلقه دام است وبس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4848

از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4866

Gülşən olsa, bülbül ol, od olsa, dön pərvanəyə,Harda bir tor qursalar, çevrilginən sən danəyə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4881

خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4902

می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4916

جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4939

چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4948

خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4972

عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4990

چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5000

بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5014

دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خسته‌دلان است شیره جانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5015

چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5025

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 5043

در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5053

Sübh olub, saqi, götür kuzəni, dübarə gətir,O günəş camını gözlər bu üzüqara, gətir.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5060

ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5081

شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5104

در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq