در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باشهرکجا دامِ تماشایی که بینی دانه باش

کفر و دین را پرده‌دارِ جلوهٔ معشوق دانگاه در بیت‌الحرام و گاه در بتخانه باش

نورِ حسنِ لاابالی تا کجا سر برزندبلبلِ هر بوستان و جغدِ هر ویرانه باش

جلوهٔ مردانِ راه از خویش بیرون رفتن استجوهرِ مردی نداری، چون زنان در خانه باش

دامنِ هر گل مگیر و گِردِ هر شمعی مگردطالبِ حسنِ غریب و معنیِ بیگانه باش

خضرِ راهِ رستگاری دل به دست آوردن استدر مذاقِ کودکان شیرینیِ افسانه باش

دست تا از توست، دست از دامنِ ریزِش مدارتا نمی در شیشه داری تشنهٔ پیمانه باش

تا شوی چشم و چراغ این جهان چون آفتابپوششِ هر تنگدست و فرشِ هر ویرانه باش

بی محبت مگذران عمرِ عزیزِ خویش رادر بهاران عندلیب و در خزان پروانه باش

سنگِ طفلان می‌دهد کیفیتِ رطلِ گراننشأهِ سرشار می‌خواهی برو دیوانه باش

صحبتِ شبهای میخواران ندارد بازگوچون ز مجلس می‌روی بیرون، لبِ پیمانه باش

ما زبانِ شِکوه را در سرمه خوابانیده‌ایمای سپهرِ بی‌مروت، در جفا مردانه باش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تا مگر صائب چراغِ کشته‌ات روشن شودهر دلِ گرمی که یابی گِردِ او پروانه باش

Gülşən olsa, bülbül ol, od olsa, dön pərvanəyə,Harda bir tor qursalar, çevrilginən sən danəyə.

Küfr ilə imanı sən aşiq üçün bir pərdə bil,Mehman ol ya Kəbəyə, ya getginən bütxanəyə.

Laübalı hüsnüdə harda görübsən nur ola?Bülbül ol ya bağlara, ya bayquş ol viranəyə.

Özünü dərk eyləmək insanlığın ilk şərtidir,Mərdi-meydan olmasan, arvad kimi gir xanəyə.

Hər gülə meyl eyləmə, sən dönmə şamın başına,Tut qəriblərlə sən ülfət, həmdəm ol fərzanəyə.

Daş uşağın əllərində bənzəyər saxsı qaba,Nəşə almaq istəsən sən, onda dön divanəyə.

Dünyanın dürdanəsi olmaq diləsən gün kimi,Paltar ol sən yoxsula, ya fərşə dön viranəyə.

Məstlərin söhbətləri təkrar olunmaz sübhlər,Məclisi tərk eyləsən, döndün, demək, peymanəyə.

Biz şikayət etmərik, sürmə içib susduq tamam,Ey mürüvvətsiz fələk, cövr etsən, et biganəyə.

Xızr rəhm etməklə, bil, çox-çox ürək almış ələ,Sən də körpə qəlblərə dön şirniyə, əfsanəyə.

Hər məhəbbətsiz könül ömrün keçirmişdir hədər,Sən baharda bülbül ol, payızda dön dürdanəyə.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. İstəsən tale şamı, Saib, alışsın, sən də gəl,Hər yanan qəlbi görəndə bir də dön mərdanəyə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar