Qəzəl 4055

از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذردخودبین کجا ز آینه وآب بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4056

از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4077

زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4095

از خط صفای روی تو پادر رکاب شدحسن ترا مقدمه پیچ و تاب شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4097

زین درد بی شمار که دل را نصیب شدخواهد زراه تجربه آخرطبیب شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4098

تا آفتاب رایت گل آشکار شداز توبه شکسته جهان لاله زار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4101

تا چهره تو از می گلرنگ آل شدشبنم به روی گل عرق انفعال شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4111

از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4136

آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4140

جمعی که ره به چشم و دل سیر برده‌اندبی‌چشم‌زخم راه به اکسیر برده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4164

عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4170

تا سالکان به آبله پایی نمی رسندصد سال اگر روند به جایی نمی رسند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4180

معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4183

مخمور را نگاه تو سرشار می‌کندبدمست را عتاب تو هشیار می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4190

از نسبت عذار تو گل ناز می‌کندسنبل به بال زلف تو پرواز می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4195

جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4236

دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4238

از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بوداز گوش نگذرد سخنی کز زبان بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4251

کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4256

چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4277

دل روشن از ریاضت بسیار می‌شودآهن ز صیقل آینه‌رخسار می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4300

Eşqin həvəsi tək yarı görməklə qutarmaz,Bir güldü ki, o, bil, onu dərməklə qutarmaz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4315

بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بی‌طلب رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4323

بر یاد عشق بار هوس می توان کشیدبر بوی گل درشتی خس می توان کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4324

هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4348

پروای خط آن غنچه مستور نداردشکرخبر از قافله مور ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4353

صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4355

از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4356

آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq