Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق
Qəzəl 5185جان آرمیده میشود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق
Qəzəl 5198میتوان با تازهرویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوشنشین از چشم پاک
Qəzəl 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک
Qəzəl 5222جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ
Qəzəl 5266تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل
Qəzəl 5281از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام
Qəzəl 5351کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم
Qəzəl 5352خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم
Qəzəl 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم
Qəzəl 5386سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم
Qəzəl 5401می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنممی دهم جان تا زجان شیرین تری پیدا کنم
Qəzəl 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم
Qəzəl 5444رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاستما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایم
Qəzəl 5445ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایمچشم شور خلق را بر خویش زمزم کرده ایم
Qəzəl 5452ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایمآستنی چون شاخ گل بر نوبهار افشانده ایم
Qəzəl 5457روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکندهایمتا ز روی شاهد معنی نقاب افکندهایم
Qəzəl 5466ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم
Qəzəl 5474عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم
Qəzəl 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم
Qəzəl 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودممآل خویش می دیدم اگر بیدار می بودم
Qəzəl 5523به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارمحباب آسا محیطی در ته سرپوش خود دارم
Qəzəl 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم
Qəzəl 5552از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرمکه چون برگ خزان دیده است روز دست تدبیرم
Qəzəl 5589نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهمسرآزاده ای چون سرو ازین گلزار می خواهم
Qəzəl 5593زمین کان نمک گردیده است از شور سودایمبه جای گرد مجنون خیزداز دامان صحرایم
Qəzəl 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام
Qəzəl 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم
Qəzəl 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم