Qəzəl 5175

تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5185

جان آرمیده می‌شود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5198

می‌توان با تازه‌رویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوش‌نشین از چشم پاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5218

دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5222

جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5266

تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5281

از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5351

کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5352

خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5357

داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5363

پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5386

سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5401

می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنممی دهم جان تا زجان شیرین تری پیدا کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5434

ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5444

رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاستما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5445

ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایمچشم شور خلق را بر خویش زمزم کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5452

ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایمآستنی چون شاخ گل بر نوبهار افشانده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5457

روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکنده‌ایمتا ز روی شاهد معنی نقاب افکنده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5466

ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5474

عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5493

به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5514

نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودممآل خویش می دیدم اگر بیدار می بودم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5523

به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارمحباب آسا محیطی در ته سرپوش خود دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5532

شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5552

از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرمکه چون برگ خزان دیده است روز دست تدبیرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5589

نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهمسرآزاده ای چون سرو ازین گلزار می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5593

زمین کان نمک گردیده است از شور سودایمبه جای گرد مجنون خیزداز دامان صحرایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5604

تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5621

دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5632

کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq