Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم
Qəzəl 5495نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردمتماشای فروغ گوهر نایاب خود کردم
Qəzəl 5510نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردمدر آنجا باز خواهم شد اگر اینجا گره خوردم
Qəzəl 5517ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدمز روی تلخ دریا دامن از وصل گهر چیدم
Qəzəl 5523به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارمحباب آسا محیطی در ته سرپوش خود دارم
Qəzəl 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارمچه مجنونم که چشم روغن از ریگ روان دارم
Qəzəl 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم
Qəzəl 5552از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرمکه چون برگ خزان دیده است روز دست تدبیرم
Qəzəl 5589نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهمسرآزاده ای چون سرو ازین گلزار می خواهم
Qəzəl 5593زمین کان نمک گردیده است از شور سودایمبه جای گرد مجنون خیزداز دامان صحرایم
Qəzəl 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام
Qəzəl 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم
Qəzəl 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم
Qəzəl 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشمگشت بال و پر طوفان دل بازیگوشم
Qəzəl 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنمنیست ممکن که اثر در دل در دل آن ماه کنم
Qəzəl 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟طرف وعده کریم است تقاضا چه کنم؟
Qəzəl 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم
Qəzəl 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایمچو نی خامه ز شکر به سخن ساخته ایم
Qəzəl 5689ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویمیا به بانگ جرس قافله بیدار شویم
Qəzəl 5691آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم
Qəzəl 5702ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبمبرای گریه چو طفلان بهانه می طلبم
Qəzəl 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم
Qəzəl 5721چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم
Qəzəl 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Qəzəl 5785رنگین شده است بس که ز خونین ترانهاممرغان غلط کنند به گل آشیانهام
Qəzəl 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم
Qəzəl 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Qəzəl 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم
Qəzəl 5894بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم
Qəzəl 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم