Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم
Qəzəl 5929سررشته مهر از می بیباک بریدیمبی دردسر از سلسله تاک بریدیم
Qəzəl 5945به سینه تخم امیدی چو شوره زار ندارمستاره سوخته ام چشم بر بهار ندارم
Qəzəl 5950از باد دستی خود ما میکشان خرابیمدر کاسه سرنگونی همچشم با حبابیم
Qəzəl 5963تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم
Qəzəl 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران
Qəzəl 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان
Qəzəl 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان
Qəzəl 5983کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان
Qəzəl 5993فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن
Qəzəl 6008راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن
Qəzəl 6010اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن
Qəzəl 6047از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن
Qəzəl 6051عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن
Qəzəl 6052با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن
Qəzəl 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن
Qəzəl 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن
Qəzəl 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Qəzəl 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن
Qəzəl 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Qəzəl 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من
Qəzəl 6116نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من
Qəzəl 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Qəzəl 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟
Qəzəl 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین
Qəzəl 6239ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان مننمک بر چشم سوزن می زند زخم نهان من
Qəzəl 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟
Qəzəl 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Qəzəl 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن
Qəzəl 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن