Qəzəl 5784

در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5785

رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌اممرغان غلط کنند به گل آشیانه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5786

تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5809

از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5810

از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5821

چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5824

دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5853

ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5884

ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5902

آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5917

از یار ز ناسازی اغیار گذشتیماز کثرت خار از گل بی خار گذشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5929

سررشته مهر از می بیباک بریدیمبی دردسر از سلسله تاک بریدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5945

به سینه تخم امیدی چو شوره زار ندارمستاره سوخته ام چشم بر بهار ندارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5950

از باد دستی خود ما میکشان خرابیمدر کاسه سرنگونی همچشم با حبابیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5954

سوخته جانم غم وسیله ندارمداغ دل لاله ام فتیله ندارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5963

تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5966

خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5969

دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5971

می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5972

شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5983

کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6008

راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6010

اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6047

از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6052

با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6054

چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6063

می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq