Qəzəl 6068

زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6086

رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6096

هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6113

بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6123

چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6144

آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6156

عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6157

خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6161

مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6162

خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6182

از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6187

ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6204

شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6239

ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان مننمک بر چشم سوزن می زند زخم نهان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6261

دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6288

غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6290

من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6293

جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6295

اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6312

زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6331

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6344

هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6363

مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6375

چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6393

دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6403

شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6408

از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq