Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
Qəzəl 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن
Qəzəl 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن
Qəzəl 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من
Qəzəl 6113بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من
Qəzəl 6115سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من
Qəzəl 6123چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من
Qəzəl 6144آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون
Qəzəl 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Qəzəl 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون
Qəzəl 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین
Qəzəl 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟
Qəzəl 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین
Qəzəl 6187ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان
Qəzəl 6204شراب لعل از لبهای دلبر میتوان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر میتوان خوردن
Qəzəl 6239ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان مننمک بر چشم سوزن می زند زخم نهان من
Qəzəl 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟
Qəzəl 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من
Qəzəl 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟
Qəzəl 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون
Qəzəl 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Qəzəl 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن
Qəzəl 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن
Qəzəl 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟
Qəzəl 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن
Qəzəl 6363مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان
Qəzəl 6375چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن
Qəzəl 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من
Qəzəl 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Qəzəl 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون