Qəzəl 5556

ز جام بیخودی چون لاله مست از خاک بر خیزمز مهد غنچه چون گل با دل صد چاک بر خیزم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5557

ز خال عنبرین افزون ز زلف یار می‌ترسمهمه از مار و من از مهره این مار می‌ترسم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5589

نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهمسرآزاده ای چون سرو ازین گلزار می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5593

زمین کان نمک گردیده است از شور سودایمبه جای گرد مجنون خیزداز دامان صحرایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5600

از نهانخانه عصمت به تماشا بخرامآهوان چشم به راهند به صحرا بخرام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5604

تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5613

عالم بیخبری بود بهشت آبادمتا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5616

عمرها تربیت دیده بینا کردمتا ترا یک نظر از دور تماشا کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5621

دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5624

شفق آلود شراب است مگر دستارم؟که فتاده است به پا همچو سحر دستارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5630

جگری سوخته چون لاله ایمن دارمچون نسوزم، که سر داغ به دامن دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5632

کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5634

چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5640

تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشمگشت بال و پر طوفان دل بازیگوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5653

رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنمنیست ممکن که اثر در دل در دل آن ماه کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5654

دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟طرف وعده کریم است تقاضا چه کنم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5658

به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5664

ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایمچو نی خامه ز شکر به سخن ساخته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5689

ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویمیا به بانگ جرس قافله بیدار شویم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5702

ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبمبرای گریه چو طفلان بهانه می طلبم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5711

جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5714

گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5716

ز سر کلاه نمد را چگونه بردارمکه زیر تیغ حوادث همین سپر دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5718

ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5721

چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5723

ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5744

اگر چه با گل دمساز می شود شبنمچو صبح شد به فلک بار می شود شبنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5759

به هر که باده دهد یار، من خراب شومنگاه گرم به هر کس کند کباب شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5760

چراغ طور نسوزد اگر کلیم شومشکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5774

ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟به هیچ و پوچ دل خویش چند آب کنیم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq