Qəzəl 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6331

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6344

هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6363

مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6375

چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6403

شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6415

با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6418

حیرت زدگان را نشود خواب پریشاندر ساغر گوهر نشود آب پریشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6424

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6511

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6528

روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6531

میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6536

نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6551

وحشی تر از آهوست نشان قدم توکهسار شود سینه صحرا ز رم تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6552

چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شوبگذار رعنایی ز سر بیزار از نیرنگ شو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6565

لعل او را بین به دلها بی حجاب آویختهگر ندیدی اخگری را در کباب آویخته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6584

به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهستهز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6586

نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6598

ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6603

به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6617

خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6639

دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6640

عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6675

فرصتی کو تا دل از دنیا کنم گردآوری؟چند روزی توشه عقبی کنم گردآوری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6679

زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟در ره این سیل بی زنهار چون خوابد کسی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6686

بیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسیرحم کن بر تشنگان ای آب حیوان کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6693

بندگی کردن پسندیده است با آزادگیسرو را خط امان شد از خزان استادگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq