میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

سنگ ملامتی که به هم بشکند تراچون کعبه واجب است به جان احترام او

طومار درد و داغ عزیزان رفته استاین مهلتی که عمر درازست نام او

رحم است بر کسی که شود خرج مردگانچون حافظ مزار سراسر کلام او

در هر سری که هست تمنای گلرخیاز بوی گل پری زده گردد مشام او

در هر دلی که عشق الهی کند نزولچون کعبه جای کسب هوا نیست بام او

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب بس است قسمت من خون دل ز عشقدست که می رسد به می لعل فام او؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana