Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Qəzəl 3726غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
Qəzəl 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد
Qəzəl 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Qəzəl 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد
Qəzəl 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Qəzəl 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد
Qəzəl 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Qəzəl 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Qəzəl 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Qəzəl 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد
Qəzəl 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Qəzəl 3862دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Qəzəl 3871خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد
Qəzəl 3884کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند
Qəzəl 3889به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند
Qəzəl 3906هزار نقش مخالف به کار ما کردندچها به آینه بی غبار ما کردند
Qəzəl 3909کسان که جانب هم را نگه می دارنددر آفتاب قیامت پناه می دارند
Qəzəl 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Qəzəl 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Qəzəl 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بودبه اختیار نه بی اختیارآمده بود
Qəzəl 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود
Qəzəl 3975Dünya dərdindən əgər kim ürəyin etsə uzaq,Qəlbi eşq aləminin arzularıyla dolacaq.
Qəzəl 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Qəzəl 3999چنان که گل به سر شاخسار میآیدبه پای خود سر عاشق به دار میآید
Qəzəl 4001ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید
Qəzəl 4005خیال روی تو از دل به در نمیآیدکه خودپرست ز آیینه بر نمیآید
Qəzəl 4014اسیر بند قضا رو گشاده می بایدبه تیغ گردن تسلیم داده می باید
Qəzəl 4030کنون که ناخن تدبیر من شکسته دمیدز چشم آبله ام خار دسته دسته دمید
Qəzəl 4045زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می برد