Qəzəl 4715

سنجیدگی ز هیچ سبکسر طمع مداراز بادبان گرانی لنگر طمع مدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4719

بیرون میا ز گوشه میخانه در بهارلب بر مدار از لب پیمانه دربهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4748

اینطرفه که گنجایش غم می شود افزونهرچند شود سینه من تنگ فضاتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4757

جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4783

هیچ جا از خوشی آثار نمانده است امروزخیر در خانه خمار نمانده است امروز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4848

از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4866

Gülşən olsa, bülbül ol, od olsa, dön pərvanəyə,Harda bir tor qursalar, çevrilginən sən danəyə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4902

می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4916

جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4939

چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4972

عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4975

خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4990

چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟که ز عصیان خجلم بیش من از طاعت خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5000

بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5014

دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خسته‌دلان است شیره جانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5043

در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5053

Sübh olub, saqi, götür kuzəni, dübarə gətir,O günəş camını gözlər bu üzüqara, gətir.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5060

ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5104

در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5152

به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5192

در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5198

می‌توان با تازه‌رویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوش‌نشین از چشم پاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5206

زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5212

از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5220

زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5222

جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5224

می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5266

تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5272

ز خلوت برنمی‌آیی چه حاصلبه چشم تر نمی‌آیی چه حاصل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5352

خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq