عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش

از بهار چمن افروز چه گل خواهد چید؟می پرستی که نباشد به گرو دستارش

دست از پرورش شاخ امل کوته دارکاین نهالی است که باشد گره دل بارش

گلشنی را که بود دیده گلچین در پیمژه بر هم نزند خار سر دیوارش

حاصل نعمت دنیا همه زرق است و فریباین درختی است که پوچ است سراسر بارش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کیست امروز درین باغ بغیر از صائب ؟عندلیبی که چکد خون دل از منقارش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar