Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sinədən qalxan o ahlar dönər axırda ələmə,Sahibi-meydan olar sahib olan dərdə-qəmə.
Qəzəl 4277دل روشن از ریاضت بسیار میشودآهن ز صیقل آینهرخسار میشود
Qəzəl 4300Eşqin həvəsi tək yarı görməklə qutarmaz,Bir güldü ki, o, bil, onu dərməklə qutarmaz.
Qəzəl 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بیطلب رسید
Qəzəl 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشیدبر بوی گل درشتی خس می توان کشید
Qəzəl 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید
Qəzəl 4330چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد
Qəzəl 4353صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
Qəzəl 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد
Qəzəl 4356آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد
Qəzəl 4357زهرازقدح صافدلان رنگ نداردآیینه گوهر خطر از زنگ ندارد
Qəzəl 4403در خویش چو گردون نکنی تا سفری چنداز ثابت وسیارنیابی نظری چند
Qəzəl 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند
Qəzəl 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد
Qəzəl 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب نداردسر کمند فریب مرا سراب ندارد
Qəzəl 4489خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشدکه در بهشت بود هر که در خیال تو باشد
Qəzəl 4495رتبه خال تو مشک ناب نداردنقطه شک حسن انتخاب ندارد
Qəzəl 4496در دل ما بخت سبز بارندارددانه ما زنگ نوبهار ندارد
Qəzəl 4509دل از خاکساری بهشت خدا شدز گرد یتیمی گهر بی بها شد
Qəzəl 4524درین عالم که جز وحشت نباشدچه سازد کس اگرخلوت نباشد
Qəzəl 4526چه کار از یاری دوران برآیدبه همت کارها آسان برآید
Qəzəl 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Qəzəl 4547Al şərabtək dodağın oldu yenə cana ləziz,Qəlbimi saldı fərağın daha əfğana ləziz.
Qəzəl 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Qəzəl 4582از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهارچون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار
Qəzəl 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار
Qəzəl 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
Qəzəl 4590دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار
Qəzəl 4595ترک من کزپسته اش بی خواست می ریزد شکرچشم تنگی دارد از بادام کوهی تلختر
Qəzəl 4596بوسهای در کار من کن زان لب همچون شکرتا به چشم شاه، شیرین باشی ای صوفی پسر