رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد

راه بی پایان و ما بی برگ و همراهان خسیسبا کدامین توشه این ره را بسر خواهیم برد

می کند بیتابی دل پیروان را پیشروما به منزل رخت پیش از راهبر خواهیم برد

در بهاران سر چرا از بیضه بیرون آوریم؟در خزان چون سر به زیر بال و پر خواهیم برد

با خمار آن به که صلح از باده گلگون کنیمچون ازین میخانه آخر دردسر خواهیم برد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دیگران در خاک اگر سازند صائب زر نهانما به زیر خاک رخسار چو زر خواهیم برد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana