غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد
تلخ گویان را دهن شیرین کنم از نوشخندبشکند چون نیشکر هر کس مرا، شکر برد
بر سبکباران بود موج خطر باد مرادکف سلامت کشتی از دریای بی لنگر برد
هر که سازد همچو غواصان نفس در دل گرهاز محیط تلخرو دامان پر گوهر برد
اهل دولت نیست ممکن ترک خودبینی کنندزنگ ازین آیینه نتوانست اسکندر برد
در خزان بی برگ دیدن گلستان را مشکل استمرغ زیرک در بهاران سر به زیر پر برد
با دل پرخون من ای تندخو کاوش مکنصرفه هیهات است آتش زین کباب تر برد
خاکیان اکثر گرفتارند در بند جهاتتا که بیرون مهره خود را ازین ششدر برد؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست کار مرغ صائب سینه بر آتش زدننامه ما را به آن بدخو مگر صرصر برد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2323
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Qoymadı aynayi-dildə qübarı qəhvə,Nə əcəb olsa əgər məsti-xumarı qəhvə,
Gedir – getsin, qalır – qalsınUçub gedək, bu yuvadaKimlər məskən salır – salsın.
Könlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsizKönlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsiz,Biganə batdı matəmə, qaldı nişanəsiz.
AprelAprel günəşi məndə bir düşüncə yaratdı,O düşüncə fikrimi işıq aləmə atdı.