Könlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsiz,Biganə batdı matəmə, qaldı nişanəsiz.

Göstərmə gül cəmalını, artırma naləmi,Bülbül bahar olanda dayanmaz təranəsiz.

Daim gözün xəyalını könlümdə bəslərəm,Bimarı kim görübdür, ola xəstəxanəsiz?

Cəllad min bəhanə ilə qəsdi-can edər.Sən öldürürsən aşiqi hər gün bəhanəsiz.

Zülfündən ayrı ruhum uçur, axtarır səni,Sakit olarmı, bir quş ola aşiyanəsiz?

Hər yerdə, Vahid, indi sənin söhbətin gedir,Xalqın sevən bir aşiq olarmı fəsanəsiz?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq