Qəzəl 2295

از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2303

ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2306

مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2334

وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2335

از شکست من دم تیغ تغافل می‌پردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل می‌پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2357

کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2390

می برون زان چهره شاداب گل می آورداز زمین پاک بیرون آب گل می آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2441

نقطه خال لبت خط بر سویدا می‌کشددر گوشت حلقه در گوش ثریا می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2518

عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2521

جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2530

دیده پرخون من گر این چنین طوفان کندپنجه خورشید را سرپنجه مرجان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2548

آن که از اوضاع خود دایم شکایت می‌کندخاطر دشمن فزون از خود رعایت می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2560

نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کندتوسن سرکش چو میدان یافت طوفان می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2590

هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2600

رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2614

ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2640

حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2654

Qəm ki məndə qoymayıb can, daha qəmxarlıq nədir?İndi ki, can yoxdu, bəs, söylə, bu dildarlıq nədir?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2674

Pərdədən çıxsa o hüsnün bu ürəklər qan olar,Torpaq atlas geyinər, xəncər əgər üryan olar.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2706

هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شودذره اینجا پرده خورشید تابان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2710

عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2736

بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2743

صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2760

می به رغم عالم پرشور می باید کشیدغم چو زور آرد می پرزور می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2792

مبادا بر سر من سایه بال هما افتدکز این ابر سیه آیینه دل از صفا افتد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2802

ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتدکف اندازد به ساحل بحر چون سرشار می‌افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2859

دل از گفتار ناسنجیده بی آرام می گرددکه شکر خواب، تلخ از مرغ بی هنگام می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2889

خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آردنگاه گرم او خون سمندر را به جوش آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2926

مرا نازک نهالی قصد جان ناتوان داردکه تیغش جوهر از پیچ و خم موی میان دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq