Qəzəl 3477

Dərdi yox qasidin, o, dərdimi hardan bilsin,Yalnız Allah biləni, sanma ki, insan bilsin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3552

عشق لب تشنه بدمستی اظهار بودگل این باغچه شیدایی دستار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3584

Yar bağa qoysa qədəm, sərviləri xar eləyər,Nərgizi məst eləyər, laləni bimar eləyər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3593

گوهری نیست سخنهاش که از گوش شودنمکی نیست لب او که فراموش شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3598

Bu gedən qafilədə mən önə düşsəm, nə olar?Şad xəbərlə hamıdan öncə görüşsəm, nə olar?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3605

دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3608

حسن را حلقه خط مانع رفتن نشودنور خورشید، نظربند ز روزن نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3643

شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردیدنامه بر آتش من دامن دیگر گردید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3649

تا نهال تو قدر از گلشن تقدیر کشیدسرو را فاخته از طوق به زنجیر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3667

فروغ گوهر دل از سر زبان تابدصفای باغ ز رخسار باغبان تابد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3674

زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردداگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3683

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3895

Söz qanadlı quş kimidir, o uçar, sinədə qalmaz,Yusifi-Kənanı salsan sən əgər kəməndə, qalmaz!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3980

Dəryanın vüsətinə dalğalar işarə olar,Yüz yerə parçalanan qəlb də parə-parə olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3992

مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3999

چنان که گل به سر شاخسار می‌آیدبه پای خود سر عاشق به دار می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4111

از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4130

روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اندلعل ترا به خون جگرها سرشته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4132

دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4133

هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4201

با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کندبی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4224

O adam ki, fəxr üçün əcdadını yad eyləyər,Bir sümük tapmış o, it tək könlünü şad eyləyər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4247

Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq