سخن غریب چو شد در وطن نمی ماند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سخن غریب چو شد در وطن نمی ماندعزیز مصر به بیت الحزن نمی ماند
گلوی خویش عبث پاره می کند بلبلچو گل شکفته شود در چمن نمی ماند
مبند دل به جگر گوشه چون رسد به کمالکه خون چو مشک شود درختن نمی ماند
عبث سهیل نظر بند کرده است مراعقیق نام طلب در یمن نمی ماند
زتاج پادشهان پایتخت می سازددر یتیم به خاک عدن نمی ماند
صدف به صحبت گوهر عبث دلی بسته استسخن بزرگ چوشد در دهن نمی ماند
به فکر چشم براهان خویش می افتدسخن ز یوسف گل پیرهن نمی ماند
خروج می کند از بیضه آتشین نفسیهمیشه باغ به زاغ وزغن نمی ماند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سخن ز فیض غریبی غریب شد صائبغریب نیست اگر در وطن نمی ماند
Söz qanadlı quş kimidir, o uçar, sinədə qalmaz,Yusifi-Kənanı salsan sən əgər kəməndə, qalmaz!
Niyə hay salır o bülbül, niyə yırtır öz boğazın,Gül əgər açılsa bir gün, o daha çəməndə qalmaz.
Kamala çatanda övlad onu saxlamaq nahaqdır,Qan əgər dönərsə mişkə, o daha bədəndə qalmaz.
Qaça bilməz heç gözümdən, deyin o Süheylə, bilsin,Hər əqiq ki, ad çıxartdı, o yəqin Yəməndə qalmaz.
Sədəfi edibdi heyran yenə gövhərin kəlamı,Söz əgər şişərsə, gec-tez axır o, dəhəndə qalmaz.
Hamı öz hayındadır, bax, hamının gözü özündə,Yusifinsə taleyindən danışıb dinən də qalmaz.
Sinəm od tutub yanırsa, nəfəsim də oddu, şəksiz,Qara qarğa bağça-bağda, nə də ki, çəməndə qalmaz,
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qəribə danışdı Saib, qərib oldu hər kəlamı,Hamıya qərib deməzlər, o əgər vətəndə qalmaz.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3895
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
نیستند اما به وقت گیر و دار از هم جدا
Ayrılar dostundan, əlbət, olmasa kim mehribanBil, sarı yarpaqları bağdan qovar badi-xəzan.
Gərçi can zahirdə olmuşdur o canandan cüdaDalğanı kim eyləmiş əslində ümmandan cüda?
میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
Gülüstan xar olubdur bana sənsiz,Genişlik dar olubdur bana sənsiz,
Yetişdi cana konul, ey nigar, rəhm eyləYetişdi cana konul, ey nigar, rəhm eylə,Qalıb yolunda gozum intizar, rəhm eylə!
Yağış yağırDamlalar, damlalarsəs salır hər yana,
Bircə an çıxmadı başdan qəmin, ey taci-sərimSən unutdun məni, cana, demə yoxdur xəbərim.