زاهد به کعبه با سر و دستار میرود
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
زاهد به کعبه با سر و دستار میروداین مست بین که روی به دیوار میرود
زان شاخ گل شکیب من زار میرودزین دست و تازیانه دل از کار میرود
آسودهاند مردهدلان از سؤال حشراین اعتراض با دل بیدار میرود
منصور سر گذاشت درین راه، برنگشتزاهد درین غم است که دستار میرود
در کاهش وجود به جان سعی میکندچون خامه هرکه از پی گفتار میرود
کاری به ذوق بوسهربایی نمیرسددلهای شب نسیم به گلزار میرود
کار خوشی است شغل محبت ولی چه سودکز حسن کار دست و دل از کار میرود
ترسانده است چشم ترا و هم بیجگرورنه برهنه گل به سر خار میرود
روشنگر وجود بود آرمیدگیآیینه است آب چو هموار میرود
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. این آن غزل که مولوی روم گفته است«این نفس ناطقه پی گفتار میرود»
Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.
Öldün, bu ölümlə qurtarır canın sualdan,Həşrin əzabın bu dünyada görübdü bimar?
Kim aşiq olub, o, eşqidən çəkib ziyanı,İşdən soyudur hər aşiqi məhəbbət aşkar.
Canın üzülər bu canüzən diyarı gəzsən,Üzdü canını söz üstə, bax, qələm də zinhar.
Baxdı gözünə, o ağciyər, nə qorxaq oldu?Yoxsa yeriyər xar üstünə bu güllər aşkar,
Əmmamə gedərsə, qərq olar kədərdə vaiz,Mənsuru düşün, o, haqqı heç edərmi inkar!
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib, qəzəlində Mövləvi gözəl deyibdir:Söz-sov dalına düşüb yenə bu nəfsi-biar.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4247
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Nə dərdi vardı könlün, nazlı yarə indi deyir,Deməzdi sirrini ol gülüzarə, indi deyir.
Necə göz sən tək gözəl dünyada görmüş, görməmiş!Necə göz sən tək gözəl dünyada görmüş, görməmiş,Böylə məqbulü müzəlləf sadə görmüş, görməmiş.
VətənNeçin ah eylədin, ey bülbüli-nalani-vətən,Yaduva düşdü məgər hali-pərişani-vətən?
سیر یک روز طعنه زد به پیازکه تو مسکین چقدر بدبویی