مرا به میکده هر کس که راه بنماید
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید
بجز قلمرو مازندران کجا دیگرکلاه گوشه مینا به ابر می ساید
در آن دیار اقامت مکن که از سردیزبان آتش سوزان به زینهار آید
بیا به کشور مازندران که در سرمابغیر آتش می آتشی نمی باید
چنان ربوده اشرف شده است دیده منکه التفات به سیر بهشت ننماید
چنان ز ابر نگردیده است جوشن پوشکه آفتاب در او تیغ کار فرماید
به جای باده مگر بحر را کشم بر سرکه می ز عهده این ابر بر نمی آید
اگر چه از دل سنگین دلبران سازندبنای توبه درین بوم وبر نمی پاید
ازان همیشه بود بر قرار رنگ گلشکه ماه ماه در او آفتاب ننماید
به این دیار طرب خیز چشم بد مرسادکه کار باده ز کیفیت هوا آید
مرا ز تجربه کاران نصیحتی یادستکه توبه نامه به خط شکسته می باید
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. حدیث خوبی مازندران واشرف رازبان کوته صائب چه شرح فرماید
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3992
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Cox zamandı urəyimdə dolanırdı bu sual,Gorəsən ki, icən zaman necə dəyişir əhval?
GedirsənMal sahibi necə gördün halını,Fələk pəncəsinə düşmüş gedirsən
Qaşların kamanilə sən ox vurdun qəlbiməQaşların kamanilə sən ox vurdun qəlbimə,Sinəmdən keçib batdı yaralı qəlbimə.
Ey saçı bənəfşə, yüzü gül, kakili ənbərEy saçı bənəfşə, yüzü gül, kakili ənbər,Ey hüsni ğəzalə,