بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

ز سنگ تفرقه یک شیشه درست نماندچه فتنه بود که زلف تو در میان انداخت

کدام سینه هدف شد، که ناوکش خود رانفس گداخته در خانه کمان انداخت

گلاب صبح قیامت کجا به هوش آرد؟مرا که حیرت دیدار از زبان انداخت

اگر به دامن همت غبار نشیندز آسیای فلک آب می توان انداخت

ازان به دیده خورشید، عشق سوزن زدکه طرح بوسه بر آن خاک آستان انداخت

فسردگی نفس شعله را گره زده بودسپند، زمزمه عشق در میان انداخت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به کلک قدرت صائب شکستگی مرساد!که طرز حافظ شیراز در میان انداخت

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq