صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

دانه امید ما در عهد این بی حاصلاندر زمین کاغذین، تخم شرار افشانده ای است

شکوه ما در زمان خوی آن بیدادگرنامه در رخنه دیوار نسیان مانده ای است

با تو ظالم برنمی آید، وگرنه آه منپنجه زورآوران چرخ را پیچانده ای است

حلقه جمعیتی گر هست در زیر فلکدیده بینایی از وضع جهان پوشانده ای است

فتنه آخر زمان در دور چشم مست اوشیشه بی باده بر طاق نسیان مانده ای است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کیست صائب با دل پر خون درین وحشت سرا؟از حریم قرب، بی تقصیر بیرون مانده ای است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana