Qəzəl 4999

Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5032

Zənn eyləmə, əks eyləyər hər yer təranəni,Münbit deyilsə torpaq əgər, səpmə danəni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5083

آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5109

İztirabi-qəlbdən zülfün səhər, şam oynayar,Vəhşi quş düşsə tora, olmaz o, aram, aynayar.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5140

Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5148

سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5166

ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5183

زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5253

قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5280

گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌اماز ره پنهان به آن روشن‌روان پیوسته‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5350

سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5359

حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5361

ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدمبی گره چون رشته گشتم غوطه در گوهر زدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5384

از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5414

جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنمچند اوقات گرامی صرف گلکاری کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5417

از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنمبا کلید موم قفل آهنین وامی کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5419

پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنمدر محیط قطره سیر بحر قلزم می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5437

ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5594

ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیمچو نخل موم با خورشید تابان برنمی آیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5700

چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5704

مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5828

می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5869

چون غنچه دست بر دل شیدا گذاشتیمگل را به باغبان خنک وا گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6362

گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6392

دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6436

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6476

بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6527

Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6554

چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq