Qəzəl 6553

Sən ey könül, dövran ilə biganə ol, biganə ol,Sev qəlbdən ol dilbəri, həmxanə ol, həmxanə ol.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6605

Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6800

Ey gözəl, həm meypərəst, həm də qəzəlxan olmusan,O yaman gözdən uzaq, məşhuri-dövran olmusan.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6889

ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ایغافل مشو که در ته طاق شکسته‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 1

ای سواد عنبرین فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکین‌لباست خوشه‌چین

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Türki qəzəl 19

Min dili-məhzunilə bir tazə qurbanız hələZəxmi-tiri-qəmzəyi-məstinlə bicanız hələ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 28

Güllərə rəng verib çünki vəfadarlığımız,Sərvi heyran eləyib bunca havadarlığımız.

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 34

Həvəsə tabe o gül üzlü nigar olsun niyə?Bu işıqlı ildırım kolluqda tar olsun niyə?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 48

از شکستِ ماست گردش، چرخِ بی‌بنیاد رانیست غیر از دانه آب این آسیای باد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 62

خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور رااز نسیمِ صبح پروا نیست شمعِ طور را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 90

ذوقی از حرف محبت بی صفای سینه نیستطوطیان را تخته مشقی به از آیینه نیست

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 90

روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Pərakəndə şeir 91

تا خیال زلف او ره در دل دیوانه داشتاز پر و بال پری جاروب این ویرانه داشت

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 93

آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 105

از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 147

زلف را نبود سرانجامی که می‌باید مراخط مگر سامان دهد دامی که می‌باید مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 149

ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیستخبر ز حال من و تنگدستی من نیست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 154

ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاستحسن غریب را که شناسد وطن کجاست؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 183

روی دل این خسته به آن چشم سخنگوستچون عقده مرا چشم به آن گوشه ابروست

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 183

Buludun göz yaşı verməzdisə ümmana məni,Özgə cövhər verəcəkdi yenə dövrana məni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 189

کاوش مژگان او از بس که دست انداز کردصفحه آیینه را چون سینه شهباز کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 195

من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 213

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 214

Qoy qopardım mən, atım dərd dolu qəlbi sinədən,Kimdi od parçasına sinəsini məskən edən?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 217

ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 238

خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارداگر از پا درآید پشت بر دیوار نگذارد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 250

حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 262

Qəlbin hər bir mətləbin həmxanədə biz tapmışıq,Şam yanıbdır, nurunu pərvanədə biz tapmışıq.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq