Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
قطره بی سرو پایم دل دریا دارمذره خاکم و پیشانی صحرا دارم
Qəzəl 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟به که این آینه از پیش نفس بردارم
Qəzəl 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟
Qəzəl 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
Qəzəl 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟آب در دیده به صد خون جگر گردانم
Qəzəl 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟پا به دامان صدف همچو گهر جمع کنم
Qəzəl 5656شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟اژدها می شود این مار ز افسون چه کنم؟
Qəzəl 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنمپرده ای کز رخ آن آینه سیما فکنم
Qəzəl 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟در ره سیل چه افتاده زمین گیر شوم؟
Qəzəl 5678هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریم
Qəzəl 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم
Qəzəl 5681خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیممگر از سینه غبار هوسی افشانیم
Qəzəl 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام
Qəzəl 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم
Qəzəl 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم
Qəzəl 5715به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارمکه پیش تیغ حوادث همین سپر دارم
Qəzəl 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Qəzəl 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم
Qəzəl 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم
Qəzəl 5739بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم
Qəzəl 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم
Qəzəl 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم
Qəzəl 5756اثر ز غنچه درین گلستان نمیبینمفغان که اهل دلی در میان نمیبینم
Qəzəl 5758من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم
Qəzəl 5765نه می به جام و نه گل در کنار میخواهمتبسمی ز لب لعل یار میخواهم
Qəzəl 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم
Qəzəl 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Qəzəl 5789امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم
Qəzəl 5792با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم
Qəzəl 5795چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم