Qəzəl 5626

قطره بی سرو پایم دل دریا دارمذره خاکم و پیشانی صحرا دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5628

چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟به که این آینه از پیش نفس بردارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5635

تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5636

جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5645

کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟آب در دیده به صد خون جگر گردانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5650

گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟پا به دامان صدف همچو گهر جمع کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5656

شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟اژدها می شود این مار ز افسون چه کنم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5657

به که بردیده گستاخ تمنا فکنمپرده ای کز رخ آن آینه سیما فکنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5660

چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟در ره سیل چه افتاده زمین گیر شوم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5678

هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5679

گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5681

خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیممگر از سینه غبار هوسی افشانیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5696

چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5707

ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5709

اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5715

به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارمکه پیش تیغ حوادث همین سپر دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5730

اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5731

ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5734

ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5739

بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5742

منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5745

به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5756

اثر ز غنچه درین گلستان نمی‌بینمفغان که اهل دلی در میان نمی‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5758

من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5765

نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهمتبسمی ز لب لعل یار می‌خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5767

به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5772

عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5789

امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5792

با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5795

چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq