چشم دلم ستاره فشان بود صبحدم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم
می زد دم از بهشت برین کنج خلوتمطاوس قدس بال فشان بود صبحدم
دل دامن از غبار عناصر فشانده بودجولان من برون ز مکان بود صبحدم
اشکم ز رازهای نهان پرده می گشودحیرت اگر چه بند زبان بود صبحدم
زلف امید داعیه سرکشی نداشتطول امل گسسته عنان بود صبحدم
معمور گشته بود دماغم ز بوی یاربوی گلم به مغز گران بود صبحدم
شاخ گلی که دیده شبنم ندیده بوددر پیش دیده جلوه کنان بود صبحدم
از خون دیده ام شفقی بود روی چرخخورشید اگر چه مهر دهان بود صبحدم
دل در برم چو برگ خزان دیده می تپیددر عین نوبهار، خزان بود صبحدم
نوری که پرده سوز نظر بود در نقابمانند آفتاب عیان بود صبحدم
تسبیحم از کشاکش غیرت گسسته بوددستم به زیر رطل گران بود صبحدم
عیسی گرفته بود ز لب مهر خامشیشربت مرا ز شیره جان بود صبحدم
در انتظار جلوه خورشید، شبنممبا چشم خون فشان نگران بود صبحدم
می گشت هر سخن که به گرد زبان کلکباریکتر ز موی میان بود صبحدم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب خدا نصیب همه دوستان کندمن شرح چون دهم که چسان بود صبحدم؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5795
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Könlümün şüşəsi, saqın ki, sınar,Toxunarsa ayna daşa, dayanmaz.
Çəkinmə, gül!Çəkinmə, gül! O lətif, incə, nazlı qəhqəhələrSimaxi-ruhumu öpdükcə məsti-zevq olurum.
GülÇün olur fəsli-bahar, eylər özün izhar gülƏndəlib məstü xabından qılar bidar gül
Getmege əzm eyləmişsən, ey dilaram, eyləməGetməgə əzm eyləmişsən, ey dilaram, eyləmə!Həsbətənlillah, məni bisəbrü aram eyləmə!