Qəzəl 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 843

ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌هاتفصیل‌ها پنهان شده در پرده اجمال‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 849

دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 865

بس که افکنده است پیری در وجودم انقلابخواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 887

مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 889

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 898

دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 940

شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاستشکر ارباب سخن باقی است تا عالم بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 958

صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 959

لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 976

گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 986

صبح محشر آن پریرو را نقاب دیگرستتشنه دیدار را کوثر سراب دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 989

مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 995

ای نگه مشق شنا در چشم خونپالا بس استچشمت آب آورد غواصی درین دریا بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1011

شهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1016

هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ استنرگس بیمار از ناز مسیحا فارغ است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1018

شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک استنازک اندامی که من دارم سراپا نازک است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1029

جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل استحفظ خرمن در ره سیلاب کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1041

از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل استناز ماه مصر از اخوان کشیدن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1048

نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم استمردمی هر کس که دارد در شمار مردم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1051

جان غافل را سفر در چار دیوار تن استپای خواب آلود را منزل کنار دامن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1068

تندخویی با خلایق، مهر را کین کردن استآفرین را در دهان خلق نفرین کردن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1069

سر گران از دل گذشتن، صید را خواباندن استدانه صیاد اینجا آستین افشاندن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1084

عالم مکار با ارباب عقبی دشمن استاین چه خس پوش با دلهای بینا دشمن است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1101

تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته استدست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1102

ناز تا اسباب دل بردن مهیا ساخته استچشم پر کار تو کار عالمی را ساخته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq