تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته استدست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است
پنجه مومین حریف پنجه خورشید نیستعقل بیجا پنجه با عشق غیور انداخته است
می برد خواهی نخواهی دل ز دست مردمانکار خود را آن کمان ابرو به زور انداخته است
ساعد او بارها در معرض عرض صفارعشه غیرت بر اندام بلور انداخته است
در حریم عشق، خواهش ناامیدی بردهدزان تجلی پرتو خود را به طور انداخته است
راه نزدیک است اگر بر گرد دل گردد کسیدوربینی ها مرا از کعبه دور انداخته است
ابر تر دامن چه باشد، کز حجاب اشک منخویش را طوفان مکرر در تنور انداخته است
تیره بختی های ما از پستی اقبال نیستاز بلندی شمع ما پرتو به دور انداخته است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نه همین در شهر اصفاهان قیامت می کندفکر صائب در همه آفاق شور انداخته است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1101
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ömrüm ah-vay ilə keçdi dünyada,Həsrət qaldım, əlim yara yetmədi.
Ağlama Nigar, ağlamaÜrəyimi eləyib qanAğlama Nigar, ağlama...
Bizdə də var, sizdə də varBir qaç ərbabi-həya sizdə də var, bizdə de var.Hədəfi-tiri-qəza sizdə də var, bizdə də var.
Leyli və Məcnun, fəsil 12Hər gün parladıqca sübhün güzgüsü,Doğardı şərqin də Yusif üzlüsü.