Qəzəl 6147

پای ما تا از گل تعمیر می آید برونجوی خون از پنجه تدبیر می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6149

راز عاشق از لب خاموش می آید بروندود زود از آتش خس پوش می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6150

تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برونخون ز چشم حلقه فتراک می‌آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6167

گلگل از می روی آتشناک جانان را ببینگلفشانی را تماشا کن، چراغان را ببین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6174

پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازینآبروی خود مبر در عرض مطلب بیش ازین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6178

در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمیندر لباس لاله گردد جلوه گر گل بر زمین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6180

ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمینشد ز آه من چراغ لاله روشن بر زمین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6183

می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخسارانازان پیوسته تر باشد دماغ لاله رخساران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6185

اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکانزبان شکر گردد زخم ما را در دهان پیکان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6186

ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟که دارد غمزه ای گیرنده تر از خون مظلومان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6188

مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهانکه باشد از سبکباری پی این کاروان پنهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6189

چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستنکه هم مرکب بود هم توشه، دامن بر کمر بستن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6192

خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادنبه گرداب بلا از حلقه جمعیت افتادن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6193

به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردنکه گرد راه می باید به رسم ارمغان بردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6201

به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردنبه این عنبر دو عالم را معطر می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6214

مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدنبه یاران خون خوراندن، باده را تنها رسانیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6215

چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زنبرون از پرده افلاک چون آه سحر می زن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6217

ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشنشبستان جهان گردید ازان سیمین بدن روشن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6220

قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کنبیا در سینه من بر مجنون را تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6223

خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کندل خون گشته و مژگان خونپالا کرامت کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6229

به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب منبه چشم سرمه دار آمد نوای عندلیب من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6235

نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از منز گمنامی چه خونها در جگر دارد نگین از من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6236

به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6251

شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرونبه جان خود بگو جانا که از دل کرده ای بیرون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6252

نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6260

چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6262

در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6263

نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6264

باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6265

آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq