Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت
Qəzəl 1638از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفتزود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت
Qəzəl 1652ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟
Qəzəl 1655شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست
Qəzəl 1661به چشم خفته شکرخواب اگر چه مهتاب استبیاض دیده روشندلان شکرخواب است
Qəzəl 1662غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Qəzəl 1663ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است
Qəzəl 1681بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست
Qəzəl 1682مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست
Qəzəl 1687صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست
Qəzəl 1688چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست
Qəzəl 1693به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است
Qəzəl 1697نه انجم است که زینت فروز نه فلک استکه بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است
Qəzəl 1706به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است
Qəzəl 1736حذر کنید ز چشمی که آسمان گون استکه همچو سبزه شمشیر تشنه خون است
Qəzəl 1737ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است
Qəzəl 1748ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده استهزار مرتبه در پای قاتل افتاده است
Qəzəl 1754رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است
Qəzəl 1757جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است
Qəzəl 1764عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است
Qəzəl 1782شود ز داغ دل عاشقان خسته درستکه آفتاب کند ماه را شکسته درست
Qəzəl 1784ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست
Qəzəl 1788ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست
Qəzəl 1794ز زلف او دل عشاق را محابا نیستکبوتران حرم را ز دام پروا نیست
Qəzəl 1796دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست
Qəzəl 1799خراب چشم تو اندیشه عتابش نیستکه می پرست غم از تلخی شرابش نیست
Qəzəl 1800ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیستبه هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست
Qəzəl 1815مبند دل به حیاتی که جاودانی نیستکه زندگانی ده روزه زندگانی نیست
Qəzəl 1817ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست
Qəzəl 1820میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست