Qəzəl 3272

گر چنین خون دل ازان طره مشکین گرددشانه را دست در آن زلف نگارین گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3275

از نظر بازی من چشم سخنگو گرددپرده خواب ز شوخی رم آهو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3277

عقده چون وقت رسد عقده‌گشا می‌گرددغنچه ممنون عبث از باد صبا می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3278

هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گرددبر سرش ابر بلا بال هما می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3280

دل هرکس که مقید به هوس می گرددعنکبوتی است که عاجز ز مگس می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3292

چهره ات رنگ ز گلدسته مینا داردغنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3304

می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟نه حباب است که هر موج ز جا بردارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3305

حسن در خانه زین جلوه دیگر دارددر نگین خانه، نگین جلوه دیگر دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3309

بحر هر چند به بر همچو حبابم داردشوق سرگشته تر از موج سرابم دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3310

دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟کشتی نوح چه اندیشه ز طوفان دارد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3316

هر که چون زانوی خود آینه داری داردروز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3332

هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبردوقت رفتن ز گلستان لب خندان نبرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3346

خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرددر حضر فکر سرانجام سفر باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3360

برق را در نظر آور به خس و خار چه کردتا بدانی که به من شعله دیدار چه کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3361

سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3367

در چمن جلوه‌گر آن قامت رعنا می‌کردناله فاخته را سرو دو بالا می‌کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3369

از خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3370

چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3374

زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3375

هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3376

اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3377

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3378

کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3396

پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3403

چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3404

در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3407

می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3409

زنگ غفلت ز دل من نگران می‌خیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران می‌خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3411

عشق در پای گلی رنگ وفا می‌ریزدفرصتش باد که بسیار به جا می‌ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3412

زین سعادت که ز بال و پر ما می‌ریزداستخوان‌بندی اقبال هما می‌ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq