هر که در وقت جوانی ره طاعت گیرد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد
تا به کی چون سگ دیوانه ز بی توفیقیدر دم صبح ترا خواب ز غفلت گیرد؟
چون سرآمد همه عمر به نافرمانیبه چه سرمایه کسی دامن فرصت گیرد؟
دل هرکس که بدآموز به صحبت شده استچه تمتع ز پریخانه خلوت گیرد؟
می نهد سنگ نشان در ره آمد شد خلقهر که از بی بصری گوشه عزلت گیرد
نور خورشید، نظر بند ز روزن نشوددامن عمر کجا دیده حسرت گیرد؟
هر که را دل سیه از هستی این نشأه شده استفیض صبح از دم شمشیر شهادت گیرد
گیرد از بیجگری عقل سر خود به دو دستسر مجنون ز هوا سنگ ملامت گیرد
گر شود دیده مردم ز تماشا روشنچشم ما روشنی از سرمه عبرت گیرد
نیست بالاتر اگر رتبه فقر از دولتشاه از گوشه نشینان ز چه همت گیرد؟
می شود نقل محافل سخن شیرینشگر سبق طوطی ازان آینه طلعت گیرد
دست هرکس که چو خورشید زرافشان باشدهمه روی زمین را به فراغت گیرد
می رود دست و دل از کار ز نظاره توکیست دامان ترا روز قیامت گیرد؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دل هرکس که شود سخت ز غفلت صائبمشکل اندام به سوهان نصیحت گیرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3375
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
خانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است
روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است
در بهارستان یکرنگی شراب و خون یکی استبلبل و گل، سرو و قمری، لیلی و مجنون یکی است
عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است
Başqa şairlərin şeirləri
Tanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
AçıldıƏqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,
KəramətƏya ey mərdümi-aləm, baxın bu bir rəvayətdir,Bu əsrin xalqına ancaq münasib bir hekayətdir
Ay ata-ataAy bimürvət, aldın şirin canımı,Müjganın sinəmə ay ata ata.